Symbole bahaickie

Prosta, dziewięcioramienna gwiazda jest powszechnie używana przez bahaitów jako symbol ich wiary. Liczba dziewięć ma znaczenie w Objawieniu bahaickim. Dziewięć lat po deklaracji Bába w Shírázie, Bahá'u'lláh w lochu w Ţihránie dowiedział się o Swojej misji. Dziewięć, jako najwyższa z jednocyfrowych liczb symbolizuje całkowitość. Ponieważ wiara bahai twierdzi, że jest spełnieniem oczekiwań wszystkich poprzednich religii, ten symbol, kiedy jest używany np. na dziewięciobocznych bahaickich domach modlitwy, wyraża spełnienie i całkowitość. Szczególnie lubiane przez bahaitów są kaligraficzne formy słowa Bahá (po arabsku „Chwała”), znanego jako Największe Imię, co się odnosi do Bahá'u'lláha. 

Pierwsza w języku polskim biografia Lidii Zamenhof

Dla tych, którzy lubią biografie: historia rodziny Zamenhofów, zarówno Ludwika jak i Lidii; ciekawostki z ich życia rodzinnego; historia dorastania młodej dziewczyny, która z nieśmiałej przeradza się w odważną kobietę, która w wieku 28 lat sama podróżuje w latach 20-tych XXw. po Europie i propaguje zarówno język jak i idee swojego ojca, a później zasady wiary bahá`i.

“Lidia” to książka dla tych, którzy lubią historię: szczegółowo i wiernie oddane tło historyczne końca XIXw. - zaboru rosyjskiego - szczególnie Białegostoku i Warszawy; 20-lecia międzywojennego oraz czasów okupacji - w tym getta warszawskiego.

Dla tych których interesują religie: Lidia pochodziła ze zlaicyzowanej rodziny żydowskiej, jaki to miało wpływ na jej życie w dzieciństwie, jak była traktowana przez rówieśników i w jaki sposób przyjęła nową religię: wiarę bahá`i; w jaki sposób wiara bahá`i była kontynuacją tego, w co wierzył jej ojciec - Ludwik - i tym samym ona: Bóg jest jeden a ludzkość jest jedną wielką rodziną.

Dla tych którzy lubią poczytać o kwestiach filozoficznych: śmiałe wypowiedzi Lidii na temat Boga, celu życia, sensu istnienia, roli kobiet w osiągnięciu pokoju.

Dla tych, którzy lubią ciekawostki: jak wyglądały obiady rodzinne w domu Zamenhofów; co mieszkankę Europy zadziwiało w Stanach Zjednoczonych, i jak zmieniła się Polska po jej powrocie zza oceanu.

Dla interesujących się językami: historia powstania esperanto, podstawowe zasady tego języka, historia jego rozwoju w Polsce i na świecie.

Zamówienia: nsa@bahai.org.pl

„...nie można zatrzymać emancypacji kobiet...”

Bohaterką jednego z najbardziej poruszających epizodów w historii bahaickiej była wielka perska poetka Ţáhirih, która była wczesną promotorką praw kobiet i wolała poświęcić swoje życie niż odstąpić od swoich poglądów. Urodziła się jako Fatimih Brarghani w znaczącej rodzinie duchownego w 1814 roku. Jak na swój czas i miejsce pochodzenia Ţáhirih była wyjątkową kobietą, która osiągnęła wysoki poziom wykształcenia i zdobyła znaczną sławę dzięki swojej wiedzy i twórczości poetyckiej.

Kiedy dowiedziała się o wierze bábitów w 1844 roku, została jedną z jej najwcześniejszych wyznawczyń i nieustępliwych obrończyń. Wprawdzie wielu ludzi na zachodzie wierzy, że nowoczesny ruch na rzecz praw kobiet zaczął się w USA tego samego roku, myślący historycy

przyznają również Ţáhirih, której imię znaczy „Czysta”, miejsce wśród najwcześniejszych sufrażystek. nieustraszona i otwarta, nie pozwoliła, aby dyktat jej społeczeństwa powstrzymał

ją od realizowania własnego potencjału. Swoim postępowaniem otwarcie proklamowała równość kobiet i mężczyzn, pewnego razu publiczne zrzucając woal. Jej życie i przykład stały się prawdziwym natchnieniem dla kobiet i mężczyzn na świecie.

Zapłaciła straszną cenę za swój odważny czyn. na pewien czas uwięził ją mąż, który sprzeciwiał się jej wierze, a kiedy uciekła, zmusił ją do porzucenia własnych dzieci, by ich nigdy więcej nie zobaczyła. Niewiele lat później została ponownie uwięziona, tym razem przez urzędników

rządowych, którzy byli zaniepokojeni tym, że zdobywała ludzi przyjmujących wiarę Bába, którą postrzegali jako herezję w stosunku do islamu.

Kiedy zbliżyli się do niej żołnierze wysłani, aby ją udusić, w ostatnich słowach przedstawiła poruszająca wizję przyszłości: „Możecie zabić mnie, kiedy chcecie, ale nie możecie zatrzymać emancypacji kobiet.”

Mapa Wygnania Bahá'u'lláha

Spotkanie angielskiego naukowca z Bahá'u'lláhem

W 1890 roku znany orientalista z Cambridge, Edward G. Browne, spotkał Bahá'u'lláha; był jedynym człowiekiem z Zachodu, który się z Nim spotkał i pozostawił relację z tego doświadczenia. Browne, który odwiedził Bahá'u'lláha w Jego rezydencji w pobliżu Akki, tak relacjonuje to spotkanie:

Twarzy tego, na którego patrzyłem, nigdy nie zdołam zapomnieć, choć nie mogę jej opisać. Te przenikliwe oczy zdawały się czytać w głębi duszy; potęga i autorytet malowały się na wysokim czole... Zbytecznym było pytać, w czyjej obecności stałem, kiedy skłoniłem się przed tym, który jest przedmiotem miłości, jakiej królowie mogliby pozazdrościć i cesarze daremnie pożądać! 

Łagodny, pełen godności głos polecił mi usiąść, po czy ciągnął: „Chwała niech będzie Bogu, że tu dotarłeś! ... Przybyłeś, aby zobaczyć więźnia i wygnańca. ... Pragniemy jedynie dobra świata i szczęścia narodów, a przecież uważają Nas za podżegacza do walki i buntu zasługującego na niewolę i wygnanie. ... Te walki i rozlew krwi, ta niezgoda muszą ustąpić, a wszyscy ludzie muszą stać się jak jedno plemię i jedna rodzina... Niech człowiek nie chlubi się tym, że kocha swój kraj; niech raczej chlubi się tym, że kocha swoich bliźnich.”  

Początek Wyzwolenia Kobiet - Táhirih

Bohaterką jednego z najbardziej poruszających epizodów w historii bahaickiej była wielka perska poetka Ţáhirih, która była wczesną promotorką praw kobiet i wolała poświęcić swoje życie niż odstąpić od swoich poglądów. Urodziła się jako Fatimih Brarghani w znaczącej rodzinie duchownego w 1814 roku. Jak na swój czas i miejsce pochodzenia Ţáhirih była wyjątkową kobietą, która osiągnęła wysoki poziom wykształcenia i zdobyła znaczną sławę dzięki swojej wiedzy i twórczości poetyckiej. Kiedy dowiedziała się o wierze bábitów w 1844 roku, została jedną z jej najwcześniejszych wyznawczyń i nieustępliwych obrończyń.

Wprawdzie wielu ludzi na zachodzie wierzy, że nowoczesny ruch na rzecz praw kobiet zaczął się w USA tego samego roku, myślący historycy znaczy „Czysta”, miejsce wśród najwcześniejszych sufrażystek. nieustra- szona i otwarta, nie pozwoliła, aby dyktat jej społeczeństwa powstrzymał „...nie można zatrzymać emancypacji kobiet...” ją od realizowania własnego potencjału. Swoim postępowaniem otwarcie proklamowała równość kobiet i mężczyzn, pewnego razu publiczne zrzucając woal. Jej życie i przykład stały się prawdziwym natchnieniem dla kobiet i mężczyzn na świecie.     

Zapłaciła straszną cenę za swój odważny czyn. na pewien czas uwięził ją mąż, który sprzeciwiał się jej wierze, a kiedy uciekła, zmusił ją do porzucenia własnych dzieci, by ich nigdy więcej nie zobaczyła. niewiele lat później została ponownie uwięziona, tym razem przez urzędników rządowych, którzy byli zaniepokojeni tym, że zdobywała ludzi przyjmujących wiarę Bába, którą postrzegali jako herezję w stosunku do islamu. Kiedy zbliżyli się do niej żołnierze wysłani, aby ją udusić, w ostatnich słowach przedstawiła poruszająca wizję przyszłości: „Możecie zabić mnie, kiedy chcecie, ale nie możecie zatrzymać emancypacji kobiet.”